Szablon pisania TOEFL, którego potrzebujesz w 2026 roku

Część 1: Powitanie. Zacznij od odpowiedniego zwrotu grzecznościowego dopasowanego do odbiorcy. Użyj 'Dear Professor [Nazwisko]' w przypadku wykładowców, 'Dear Mr./Ms. [Nazwisko]' dla kontaktów formalnych, lub 'Hi [Imię]' tylko wtedy, gdy polecenie wyraźnie sugeruje relację nieformalną. Powitanie nadaje ton całemu e-mailowi, więc dopasuj je do kontekstu z polecenia.

Część 2: Cel wiadomości. W jednym lub dwóch zdaniach określ dokładnie, dlaczego piszesz. To najważniejsze zdanie w e-mailu, ponieważ informuje czytelnika, czego się spodziewać. Na przykład: 'I'm writing to request a change to my course schedule for the spring semester.' Unikaj ogólnikowych wstępów typu 'I hope this email finds you well' — egzaminatorzy TOEFL oczekują jasnej, bezpośredniej komunikacji.

Część 3: Wymagane szczegóły. To główna część e-maila, w której odnosisz się do każdego z trzech szczegółów wskazanych w poleceniu. Poświęć jedno lub dwa zdania każdemu szczegółowi. Używaj wyrażeń przejściowych, takich jak 'Additionally,' 'Regarding the second point,' czy 'I should also mention', aby zasygnalizować przejście do kolejnego szczegółu. Egzaminatorzy sprawdzają, czy wszystkie trzy szczegóły są obecne i wyraźnie rozwinięte, więc nie łącz ich w jeden ogólnikowy akapit.

Część 4: Prośba lub działanie końcowe. Po omówieniu wymaganych szczegółów zakończ, wskazując, czego oczekujesz od odbiorcy — potwierdzenia, terminu spotkania, zgody lub dodatkowych informacji. Jasna prośba końcowa świadczy o kompetencji komunikacyjnej i nadaje e-mailowi poczucie celu.

Część 5: Zakończenie. Zakończ odpowiednim zwrotem, takim jak 'Thank you for your time,' 'I appreciate your help,' czy 'Best regards,' po którym następuje Twoje imię. Pominięcie zakończenia sprawia, że e-mail wydaje się urwany i może kosztować punkty za ton. Cały e-mail powinien płynnie przechodzić od powitania do zakończenia w 150–200 słowach.

Część 1: Wyraź swoje stanowisko i włącz się do dyskusji. Zacznij od jasnego stwierdzenia, czy zgadzasz się, nie zgadzasz się, czy częściowo zgadzasz się z jedną z odpowiedzi studentów. Wskaż konkretnego studenta z imienia i krótko sparafrazuj jego argument, aby egzaminator zobaczył, że rzeczywiście przeczytałeś(-aś) i zrozumiałeś(-aś) dyskusję. Na przykład: 'I mostly agree with Sarah's argument that remote learning increases flexibility, but I believe she overlooks an important drawback.' Takie wprowadzenie osiąga dwa cele naraz — ustala Twoje stanowisko i pokazuje zaangażowanie w dyskusję.

Część 2: Odnieś się i rozwiń. Krótko nawiąż do pytania wykładowcy lub punktu widzenia drugiego studenta, aby pokazać, że wziąłeś(-aś) pod uwagę różne perspektywy. Nie musisz podsumowywać wszystkiego — wystarczy jedno zdanie łączące Twój punkt widzenia z szerszą dyskusją. Na przykład: 'As Professor Lee mentioned, access to technology varies significantly across regions, which is why I think cost is a factor we cannot ignore.'

Część 3: Poprzyj konkretnym przykładem. To tutaj Twoja odpowiedź zyskuje głębię. Podaj konkretny przykład ze swojego doświadczenia, studiów lub ogólnej wiedzy, który bezpośrednio wspiera Twoje stanowisko. Ogólnikowe stwierdzenia typu 'many people agree with this' nie przynoszą wysokich ocen. Zamiast tego napisz coś w stylu: 'In my first semester of online classes, I saved over two hours daily on commuting, which I used for additional study time.' Konkretne szczegóły czynią Twój argument wiarygodnym i pokazują dokładnie taki rodzaj rozwinięcia, jakiego szukają egzaminatorzy.

Część 4: Zakończ jasnym podsumowaniem. Zakończ, przeformułowując swoje stanowisko nieco innymi słowami i łącząc je z powrotem z pierwotnym pytaniem. Nie musi to być długie — wystarczy jedno lub dwa zdania. Jasne zakończenie sygnalizuje, że Twoja odpowiedź jest kompletna i dobrze zorganizowana, a nie strumieniem niedokończonych myśli. Dąż do łącznie 120–180 słów, aby odpowiedź pozostała skupiona, a jednocześnie wystarczająco rozwinięta.